مقدمه: سواد سلامت در پرستاری با کیفیت ارتباط درمانی، آموزش بیمار و ایمنی مراقبت مرتبط است. این مرور روایتی با هدف سنتز شواهد درباره وضعیت و عوامل مرتبط با سواد سلامت در پرستاران ایران انجام شد. روش‌کار: در این مطالعه، جست‌وجوی ساختاریافته در پایگاه‌های بین‌المللی و داخلی تا پایان 2025 انجام شد. مطالعات انجام‌شده در ایران روی پرستاران شاغل که سواد سلامت، سواد سلامت الکترونیک ، دانش، تجربه و راهبردها و ارتباط با پیامدها یا مداخلات آموزشی را گزارش کرده بودند، وارد شدند. سنتز به‌صورت روایتی-تماتیک انجام شد. یافته‌ها: سواد سلامت در حد متوسط تا کافی گزارش شد (شیراز 70.06±12.98؛ کاشمر 80.98±10.65؛ تبریز 75.9±13.3) و همواره ارتباط مثبتی با کیفیت زندگی نشان داد. سواد سلامت الکترونیکی عمدتاً متوسط بود (eHEALS 31.72±5.51) و با سبک زندگی همبستگی داشت (r=0.565). شکاف های در استراتژی‌های کلیدی مشاهده شد. همچنین کنترل رفتاری درک شده قوی‌ترین پیش‌بینی‌کننده قصد و رفتار در سواد سلامت بود. پرسشنامه HL-KES ایرانی روان‌سنجی قابل قبولی را نشان داد و بهبودهای قابل توجه و نسبتاً پایداری پس از مداخله آموزشی درباره سواد سلامت گزارش شد. نتیجه‌گیری: سواد سلامت پرستاران ایران عمدتاً متوسط تا کافی است، اما در مهارت‌های اجراییِ راهبردهای سواد سلامت شکاف وجود دارد. آموزش مهارت‌محور همراه با حمایت سازمانی و پایش با ابزار معتبر داخلی توصیه می شود.
