مقدمه:اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (ALS) بیماری نسبتا نادری است که میتواند با بار روحی، جسمی و روانشناختی متعددی همراه باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی اثربخشی مداخلات مبتنی بر روانشناسی مثبتگرا بر رشد پس از سانحه، خود شفقتی و کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به اسکلروز جانبی آمیوتروفیک انجام شده است. روشکار: این مطالعه توصیفی– تحلیلی بهصورت مقطعی در بیمارستانهای وابسته به دانشگاه علوم پزشکی ایران در سال 1399 انجام پذیرفت. جامعه آماری پژوهش شامل بیماران مبتلا به اسکلروز جانبی آمیوتروفیک بود که تعداد 30 نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب و در مطالعه شرکت داشتند. دادهها از طریق پرسشنامههای استاندارد جمعآوری و با آزمون کوواریانس چندمتغیره و رگرسیون خطی چندگانه در نرمافزار آماری SPSS نسخه 23 تحلیل گردید. یافتهها:نتایج نشان داد در سطح معنی داری 5 درصد، مداخله مبتنی بر روانشناسی مثبت گرا بر متغیرهای رشد پس از سانحه، خودشفقتی و کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به ALS اثربخش بوده است (05/0P<)، بدین ترتیب که مداخلات مثبتگرا منجر به افزایش میانگین نمرات شرکت کنندگان گروه آزمایش در رشد پس از سانحه، خودشفقتی و کیفیت زندگی نسبت به گروه گواه شده است. نتیجهگیری:با توجه به نتایج؛ مداخله مبتنی بر روان شناسی مثبتگرا نیز برای بهبود و ارتقای سلامت روان بیماران مبتلا به ALSدر کنار درمانهای رایج برای این بیماران پیشنهاد میگردد.
