مقدمه: مراقبت تسکینی فردمحور در بیماران مبتلا به سرطان فراتر از مدیریت علائم جسمی، به ابعاد روانی، اجتماعی، فرهنگی و اخلاقی بیمار توجه دارد. شفافسازی مفهوم مراقبت تسکینی فردمحور با رویکرد تکاملی راجرز امکان تحلیل پویای این مفهوم را فراهم میآورد و به شناسایی ویژگیها، پیشایندها و پیامدهای آن کمک میکند. روش کار: یک جستجوی نظاممند در پایگاههای اطلاعاتی PubMed, Scopus, Web of Science, CINAHL, and PsycINFO ، SID (پایگاه اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی)، Magiran و Iran Medex (2025-2000) انجام شد. با هدایت رویکرد تکاملی راجرز، 31 مقاله مرتبط مورد تحلیل قرار گرفتند. بحث: مراقبت تسکینی فردمحور، مراقبتی است که بیمار را در مرکز توجه قرار میدهد و با احترام به ارزشها، ترجیحات و نیازهای منحصر به فرد او، کرامت انسانی و خودمختاری او را حفظ کرده و اصول اخلاق حرفهای را رعایت میکند. در این رویکرد، عامل اصلی مراقبت خود بیمار است و پیشایندهای آن شامل استقلال، توانایی مراقبت از خود، آگاهی از وضعیت سلامت، انگیزه برای مشارکت فعال و احساس مسئولیت شخصی میباشند. پیامد های این نوع مراقبت منجر به کاهش رنج، بهبود کیفیت زندگی، تقویت کرامت انسانی و افزایش خودکارآمدی بیمار در مدیریت بیماری و مراقبت از خود میشود. نتیجه گیری: مراقبت تسکینی فردمحور در بیماران، مستلزم رویکردی انعطافپذیر و قابل انطباق با تحولات نظام سلامت است. این نوع مراقبت با تمرکز بر نیازهای منحصربه فرد بیمار، افزون بر کاهش رنج، زمینه تقویت کرامت انسانی را بهویژه در مراحل پایانی حیات، بهگونهای معنادار فراهم میسازد.
