مقدمه:هدف از انجام این پژوهش ارائه مدل ساختاری کیفیت زندگی بر اساس ادراک پیری در کهنه سربازان با میانجیگری تابآوری بود. روش کار: پژوهش توصیفی-همبستگی حاضر با 383 نفر از کهنه سربازان جنگ به روش نمونه گیری در دسترس از بین کهنه سربازان مراجعهکننده به مرکز امور ایثارگران انجام شد. برای جمعآوری اطلاعات از ابزارهای پرسشنامه کیفیت زندگی، مقیاس ادراک پیری و پرسشنامه تابآوری استفاده شد. جهت بررسی سؤالات از شاخصهای کلی برازش، شاخصهای مقتصد و شاخصهای مقایسهای برای بررسی برازش مدل پیشنهادی و تدوین شده در نرمافزارهای SPSS.26 و نرمافزار AMOS.24 استفاده شد. یافته ها: نتایج معادلات ساختاری به منظور تبیین رابطه بین کیفیت زندگی و ادراک پیری با نقش میانجیگری تابآوری حمایت میکند. همچنین نتایج شاخصهای برازش کلی معادلات ساختاری (079/0=RMSEAو 693/275=x2) نشان داد که مدل طراحی شده با دادههای نمونه، برازش مناسب و ارتباط نزدیکی با فرضهای نظری دارد. نتیجه گیری: تابآوری بهعنوان یک عامل واسطهای نقش کلیدی در تعدیل اثر ادراک پیری بر کیفیت زندگی کهنه سربازان ایفا میکند.
