fa اثر هشت هفته تمرین هوازی و دو هفته بی تمرینی بر رزیستین و فیبرینوژن مردان سالمند تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:14.0pt;">مقدمه: </span></span></span></strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:14.0pt;">امروزه ﺑﻴﻤﺎری ﻫﺎی قلبی-ﻋﺮوقی از ﻋﻠﻞ ﺷﺎﻳﻊ ﻣﺮگ و ﻣﻴﺮ در ﻛﺸﻮرﻫﺎی ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎر ﻣﻲ آﻳند. ﻓﻴﺒﺮﻳﻨﻮژن و رزیستین دو ﻣﺎرﻛﺮ اﻟﺘﻬﺎﺑﻲ مهم ﭘﻴﺸﮕﻮی ﺧﻄﺮ آﺗﺮواﺳﻜﻠﺮوز ﻣﻲ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻫﺪف از اﻧﺠﺎم اﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺑﺮرﺳﻲ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻫﺸﺖ ﻫﻔﺘﻪ ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻫﻮازی و دو هفته بی تمرینی بر سطوح رزیستین و فیبرینوژن مردان سالمند می باشد. </span></span></span><br> <strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:14.0pt;">روش کار: </span></span></span></strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:14.0pt;">22 مرد سالمند غیرفعال از خانه سالمندان انتخاب و بطور تصادفی به دو گروه 11 نفره تجربی و شاهد تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته و هر جلسه 30 تا 45 دقیقه تمرین هوازی با شدت 55 تا 70 درصد حداکثر ضربان قلب انجام دادند. سپس به مدت دو هفته تمرینات خود را قطع نمودند. در کل دوره تحقیق گروه شاهد تنها فعالیت های روزمره خود را انجام دادند. خونگیری قبل، پس از هفته هشتم و دهم از تمامی آزمودنی ها صورت گرفت. از آزمون های کالموگروف- اسمیرنوف، تحلیل واریانس مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی جهت تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد (0/05</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:14.0pt;">&ge;</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:14.0pt;">p</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:14.0pt;">). </span></span></span><br> <strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:14.0pt;">نتایج: </span></span></span></strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:14.0pt;">تفاوت معنی داری در تغییرات سطوح رزیستین (0/40=</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:14.0pt;">p</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:14.0pt;">) و فیبرینوژن (0/95=</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:14.0pt;">p</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:14.0pt;">) گروه کنترل در هفته های اول، هشتم و دهم وجود نداشت. با این وجود، سطوح رزیستین (0/01=</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:14.0pt;">p</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:14.0pt;">) و فیبرینوژن (0/001=</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:14.0pt;">p</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:14.0pt;">) گروه تجربی در هفته هشتم به طور معنی داری پایین تر از گروه کنترل بود. سطوح فیبرینوژن در هفته دهم به طور معنی داری بالاتر از هفته هشتم بود (0/001=</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:14.0pt;">p</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:14.0pt;">). </span></span></span><br> <strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:14.0pt;">بحث و نتیجه گیری: </span></span></span></strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:14.0pt;">به نظر می رسد هشت هفته تمرین هوازی منجر به کاهش معنی دار رزیستین و فیبرینوژن مردان سالمند می گردد، با این وجود پس از دو هفته بی تمرینی، سطوح کاهش یافته فیبرینوژن دوباره افزایش می یابد.</span></span></span></div> <pre dir="rtl" style="text-align: justify;"> </pre> <div style="text-align: justify;"><strong>Aim:</strong> Cardiovascular disease is one of the most common causes of mortality in advanced countries today. Fibrinogen and resistin are two important markers of inflammation that predict atherosclerosis. The aim of this study was to investigate the effect of eight-week aerobic training and two weeks of detraining on the levels of resistin and fibrinogen in elderly men.&nbsp;<br> <strong>Methods:</strong> 22 inactive elderly men were selected from nursing homes and randomly divided into experimental and control groups of 11. The experimental group performed an aerobic exercise with 55% to 70% of maximum heart rate for 8 weeks, 3 sessions per week and 30-45 minutes in each session. Then they stopped their training for two weeks. In the entire study period, the control group performed their daily activities only. Blood samples were taken before, after the eighth and tenth weeks. The Kolmogorov-Smirnov test, repeated ANOVA and Bonferron&#39;s post hoc test were used to analyze of the data (p&le;0.05).&nbsp;<br> <strong>Results:</strong> There was no significant difference in the level of resistin (p = 0.40) and fibrinogen (p = 0.95) changes in the control group in the first, eighth and tenth weeks. However, the levels of resistin (p = 0.01) and fibrinogen (p = 0.001) in the experimental group were significantly lower in the 8th weeks than in the control group. Fibrinogen levels in the 10th weeks were significantly higher than the eighth weeks (p = 0.001).&nbsp;<br> <strong>Conclusion:</strong> It appears that eight weeks of aerobic training led to a significant reduction in the resistin and fibrinogen in older men. However, after two weeks of detraining, the levels of reduced fibrinogen increased again.</div> تمرین هوازی, بی تمرینی, رزیستین, فیبرینوژن, سالمندی Aerobic training, Exercise, Resistin, Fibrinogen, Elderly 5 12 http://npwjm.ajaums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-203&slc_lang=fa&sid=1 Seyed Ali Hoseini سید علی حسینی alihoseini_57@miau.ac.ir 10031947532846002991 10031947532846002991 Yes Department of Sport Physiology, Marvdash Islamic Azad University, Marvdasht, Iran A. Zar عبدالصالح زر 10031947532846002992 10031947532846002992 No Iman Fathi ایمان فتحی 10031947532846002993 10031947532846002993 No Zahra Heidari Mahkooyeh زهرا حیدری مهکویه 10031947532846002994 10031947532846002994 No Marzieh Zalekian مرضیه ذالکیان 10031947532846002995 10031947532846002995 No