:: دوره 6، شماره 21 - ( مستان 97 1397 ) ::
جلد 6 شماره 21 صفحات 5-10 برگشت به فهرست نسخه ها
مقایسه میزان هوموسیستئین و پروتئین واکنشگر سی بین جانبازان فعال و غیرفعال
محسن جعفری*، دانیال امامیان
چکیده:   (671 مشاهده)
مقدمه: هوموسیستئین و پروتئین واکنشگر سی (CRP) دو عامل خطرزای جدید قلبی عروقی هستند که از طریق مکانیزم های التهابی موجب افزایش خطر آتروسکلروز و سکته قلبی می شوند. هدف از انجام این تحقیق مقایسه میزان این دو ماده بین جانبازان فعال و غیرفعال بود.
روش کار: در این مطالعه مقطعی دو گروه جانباز ورزشکار (هشت نفر) و غیرورزشکار (هشت نفر) مورد مقایسه قرار گرفتند. میزان هوموسیستئین با روش الایزا و میزان CRP با روش ایمونوتوربیدیمتریک در حالت ناشتا ارزیابی شدند. داده ها با آزمون های کولموگروف اسمیرنوف (برای بررسی میزان طبیعی بودن توزیع داده ها) و تی مستقل (برای مقایسه بین گروهی) مورد بررسی قرار گرفتند.
یافته ها: تجزیه و تحلیل یافته های تحقیق نشان داد که میزان هوموسیستئین و CRP در آزمودنی های ورزشکار نسبت به غیرورزشکار کمتر بود که این تفاوت در مورد هوموسیستئین معنی دار (0.03=P) و در مورد CRP غیرمعنی دار بود، که البته میزان تفاوت CRP نزدیک به معنی داری بود (0.07=P).
نتیجه گیری: با توجه به اینکه کمتر بودن میزان هوموسیستئین و CRP نشان دهنده کاهش خطر آتروسکلروز است، لذا به مردان جانباز توصیه می شود برای کاهش خطر رویدادهای قلبی عروقی فعالیت بدنی منظم داشته باشند
واژه‌های کلیدی: هوموسیستئین، پروتئین واکنشی سی، فوتبال، جانباز، آتروسکلروز
متن کامل [PDF 406 kb]   (159 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1398/4/15 | پذیرش: 1398/4/15 | انتشار: 1398/4/15


XML   English Abstract   Print



دوره 6، شماره 21 - ( مستان 97 1397 ) برگشت به فهرست نسخه ها